Na przednówku

Tęsknię już bardzo za wiosną,
chcę frunąć, dolecieć, się śmiać,
śpiewać ze szczęścia wciąż głośno,
a może i serce swe dać.

Dróżką pójść w dal, co się wiła
w obrzeżu świerków wysokich.
Już kiedyś tam przecież byłam
dochodząc aż pod obłoki.

Więc przejdę znowu tę drogę
wraz z czasem, co nie powróci,
a wtedy duszy pomogę
wszystkie me smutki wyrzucić

Dzień dobry

DZIEŃ DOBRY od rana
śmieję się radośnie,
bo za moim oknem
zagląda przedwiośnie.

DZIEŃ DOBRY po północ
śpiewa w mojej duszy,
by wszystkie smuteczki
tym śpiewem zagłuszyć.

DZIEŃ DOBRY wraz z świtem
i przez całe życie
niczym, jak w ogrodach
rozkwitaj w zachwycie

Zauroczenie

Jaka to pora była? Chyba wiosna.
Świat do życia budziła pora radosna
Kolorowieć zaczęły wszystkie gazony.
W niebo brzozy śmignęły
- raj nieskończony

Urzeczonym wzrokiem wodziłam po niebie.
Ptasie dźwięki łowiłam dla ciebie,
a świtem się słońcu chciałam przymilić
marząc byśmy wspólnie,
jak najdłużej żyli

Gdzie jesteś

Gdzie jesteś Niebieskooki?
W domu, czy też w świecie szerokim?
Czy może nad brzegiem wieczora,
lub stąpasz po rozległych dworach
szukając wydarzeń z przeszłości ?
Było tam kiedyś wielu zacnych gości
szlachetnych i odważnych nad miarę...
Zaś ja samotnie przechadzam się stale
na obrzeżach mojej wyobraźni
aż po świt, chcąc by drogę rozjaśnił
dzień, który niesie z sobą zapomnienie....
- tęsknię szalenie

Smutek

Stale jest smutek we mnie,
którym się bardzo trwożę.
czy zapomniałaś o mnie?
być może.. być może...

Znów cicho jest koło mnie.
ni śmiechu, ani słowa....
czy zatem już jest we mnie
żałoba ? żąłoba?

Pragnę odrzucić smutki
i tylko być radosna
choćby przez dzionek krótki....
Już wiosna! Już wiosna!

Majowy koncert

Słyszysz? – w dali słowik śpiewa,
a pieśń jego głuszą drzewa
przez co dźwięki coraz cichsze
zamieniają wyrazistsze
w kojące tremolo....

Wiedz, że w maju, jasną nocą
słowik śpiewa z większą mocą.
Wtedy słychać przejmujące
długie tony, przechodzące
w urzekające crescendo...

Właśnie nocą ta muzyka
najgłębiej do serca wnika,
bo dniem, w ptasich westchnieniach,
śpiew słowika się zamienia
w monotonne recitativo....

Słyszysz? – on gdzieś znowu śpiewa,
już jest bliżej i zza drzewa
kusi swą oblubienicę
dając czuła obietnicę
w upajającym concerto....

Rymy


Niech cię twe rymy stale kołyszą
i inni ludzie niech je usłyszą,
by twą nowiną mogli się dzielić
też przy niedzieli.

Niech one także do mnie dolecą
nawet, gdy gwiazdy wcale nie świecą,
bo wtedy noce będą piękniejsze,
jak twoje wiersze

Bardzo mi smutno tutaj bez ciebie.
choć żadnej chmurki nie ma na niebie,
deszczyk nie nie pada, wiatru nie było
i w dniu dzisiejszym się nie chmurzyło,
ani w mych myślach, ani nad głową.

Co ranek stale rozmawiam z tobą
myśląc gdzie ciebie kroki poniosły,
chyba nie do mnie, ani do wiosny,
ani do ważnej na ziemi sprawy…..
- dość w rymach moich cichej zabawy.

Myśli pachnące

Dla ciebie zdjęłam promienie,
choć miejsce ich na błękicie
i teraz każdy zamienię
w kropelkę rosy o świcie

Dla ciebie pyłki z kwiatów
tutaj bym co dnia zbierała,
jak to robiłam przed laty,
gdy szczęścia poszukiwałam.

Tymczasem rzadko koło mnie
promienie rozsyła słońce
i również rzadko ktoś do mnie
przysyła myśli pachnące.

W podniosłych nastrojach

Jesienią, wiosną, czy latem
ubóstwiam kwiaty
te na gazonie i te, które właśnie
kwitną na balkonie
i stojące w wodzie, w wazonie szklanym,
a także w ogrodzie,
pośród zwykłych jarzyn
To jest mój azyl w nastrojach podniosłych,
gdyż wszędzie barwy pachnące wyrosły.
Tylko popatrz - tu orliki różowe
obok irys duży,
tam dalie pąsowe
i krzak polnej róży,
zaś w barwnej krainie - oby trwała wieczność,
zakwitła także miłość i serdeczność,
w której giną swary
i człowiek z człowiekiem się brata,
gdyż szlachetniejemy w barwach jesieni,
wiosny, czy lata,
I również w barwach zimy
kolorowe ciepło
w mieszkaniach tworzymy.

A więc niezależnie od miesiąca
żyj zawsze bezpiecznie
i patrz na ludzi wyłącznie
serdecznie.

Ewa Willaume-Pielka