W sennych marzeniach i w wielkim zachwycie 
chodzę po Lwowie w dawnym kolorycie
upływających  czterech pór roku.

Byłam tam krótko, lecz to dawno było.
Wtedy nad miastem się niebo chmurzyło
i drzewa w parkach już liści nie miały.
Lwów jednak zawsze mienił się cały
zielenią od wiosny aż po złotą jesień

W Parku Stryjskim, młodzieńczych uniesień,
kwiatów obfitość, razem zapachami
barwnych bzów krzewów, bywała świadkami.
Bowiem gród  nimi słynął w całym kraju.
Mówił mi ojciec, że nie tylko w maju,
gdyż co dzień chodził przez park do swej klasy

W deszczu ujrzałam wielką przestrzeń białą
kamiennych grobów w równyich szeregach,
z krzyżami w bieli. Wzrok się mój rozbiegał,
bo tam ich setki, cały Polski Cmentarz.
O tych dzielnych ludziach należy pamiętać..

Park Łyczakowski oddycha historią.
Grottger, Zapolska z Konopnicką Marią,
wielcy uczeni, artyści i Heller…
W tej Nekropolii groby mówią wiele,
i nie tylko one, bo kasztany także.
Te z Łyczakowa i Kurkowej - wszakże
najpiękniejsze były w całej Ukrainie,
toteż w ich cieniu pamięć nie zaginie.

Ewa Willaume - Pielka